Wat moet een kleinere importeur regelen voor de EUDR?

Update 18 augustus 2026

De EU-ontbossingsverordening (EUDR) komt eraan. De invoeringsdata zijn inmiddels opnieuw verschoven. Voor de meeste bedrijven gelden de regels vanaf 30 december 2026. Voor veel micro- en kleine ondernemingen geldt een latere datum van 30 juni 2027. Dit uitstel geldt volgens de NVWA niet voor bedrijven die in hout handelen.

De afgelopen periode zijn de regels bovendien aangepast. Daarom is het belangrijk om niet alleen naar de grootte van je bedrijf te kijken, maar eerst vast te stellen of jouw product daadwerkelijk onder de EUDR valt en welke rol je binnen de keten hebt.

In dit artikel leggen we uit wat een kleinere importeur op basis van de huidige regels moet controleren en voorbereiden.

Belangrijk: “kleine importeur” is geen aparte juridische rol binnen de EUDR. Eerst moet worden vastgesteld of je product onder de EUDR valt en welke rol je in de keten hebt. De omvang van je bedrijf bepaalt vervolgens welke verplichtingen en overgangstermijnen voor jou gelden.

Wanneer geldt de EUDR voor jou?

Je moet aan de EUDR voldoen als je:

  • producten verkoopt die (deels) van hout of papier zijn, denk aan meubels, keukengerei, notitieboeken of houten speelgoed
  • producten importeert die gemaakt zijn van of onderdelen bevatten van:
    • vee- en leerproducten zoals rundvlees, leren tassen en riemen
    • cacao zoals cacaobonen, cacaopoeder en chocoladerepen
    • koffie, zowel bonen, gemalen als instant
    • palmolie en palmproducten zoals palmolie, palmnoten en oliën
    • rubber, met name natuurlijk rubber en producten zoals banden
    • soja, waaronder sojabonen, soja-olie en sojaproducten
  • Je product of GN-/CN-code voorkomt op de officiële EUDR-lijst (Bijlage I van Verordening (EU) 2023/1115)

Alleen constateren dat een product bijvoorbeeld hout, papier of rubber bevat, is onvoldoende.Dat is bijvoorbeeld belangrijk bij samengestelde producten en verpakkingen. Een houten verpakking valt niet simpelweg wel of niet onder de EUDR op basis van de hoeveelheid hout die erin zit. Er moet worden gekeken naar de productclassificatie en naar de vraag of de verpakking als zelfstandig product wordt verhandeld of alleen dient om een ander product te beschermen of vervoeren. De Europese Commissie geeft hierover nadere uitleg in haar EUDR-FAQ.

De Europese Commissie heeft op 13 juli 2026 een Delegated Act aangenomen waarmee de productscope van Bijlage I verder wordt aangepast en verduidelijkt. Die maatregel moet nog door het Europees Parlement en de Raad worden gecontroleerd voordat hij in werking treedt. Nieuwe producten die hierdoor worden toegevoegd, zouden vanaf 30 december 2027 onder de EUDR vallen.

Daarom is het belangrijk om bij nieuwe producten steeds de actuele versie van Bijlage I te controleren.

Controleer je rol

Ook je rol in de keten is belangrijk. Importeer je een relevant product rechtstreeks van buiten de EU en breng je dit voor het eerst op de Europese markt, dan ben je in veel gevallen de marktdeelnemer (operator) die verantwoordelijk is voor de EUDR-due diligence. Koop je een product dat al door een andere partij volgens de EUDR op de EU-markt is gebracht, dan kunnen andere verplichtingen gelden. De gewijzigde EUDR maakt hiervoor onderscheid tussen marktdeelnemers, downstreammarktdeelnemers en handelaren.

Wanneer gaat de EUDR in?

De EUDR gaat volgens de huidige regelgeving gelden vanaf:

  • 30 december 2026 voor grote en middelgrote ondernemingen;
  • 30 juni 2027 voor de meeste micro- en kleine ondernemingen;
  • 30 december 2026 voor micro- en kleine ondernemingen die al onder de voormalige EU Timber Regulation (EUTR) vielen. Het uitstel tot 30 juni 2027 niet geldt voor bedrijven die in hout handelen en onder de betreffende overgangsregeling vallen.

Let op: de Europese Commissie evalueert nog bepaalde gevolgen van de EUDR voor kleinere marktdeelnemers. De regelgeving kan daarom vóór de daadwerkelijke toepassingsdatum nog verder worden aangepast. De NVWA wijst daar op dit moment zelf ook op. van bovengenoemde producten uit een land buiten de EU, dan moet je sowieso voldoen aan de EUDR-regels.

Wat moet je regelen bij je leverancier?

Als jij als importeur de marktdeelnemer bent die een relevant product voor het eerst op de EU-markt brengt, moet je voldoende informatie verzamelen om te kunnen aantonen waar de relevante grondstof vandaan komt en dat het product aan de EUDR voldoet.

Voor een relevante importzending heb je onder andere informatie nodig over:

  • herkomst van het hout of producten de datum of periode van kap of oogst
  • GPS-coördinaten (of kaart), gebruik eventueel de gratis geolocatie-app van ingenieursbureau Evan Buytendijk en vraag een bestandje of screenshot van je leverancier.
  • gegevens van de leverancier, inclusief naam, adres en contactgegevens
  • bewijs van legaliteit en dat de productie ontbossingsvrij is, bijvoorbeeld een FSC-certificaat of kapvergunning
  • de hoeveelheden, uitgedrukt in kilogrammen

Naast de informatie die je nodig hebt voor het Traces platform, ben je wettelijk verplicht om met bewijsstukken die aantonen dat het product, in dit geval hout(product) ontbossingsvrij en legaal is volgens de relevante wetgeving in het productieland (o.a. landrechten, milieuregels, arbeids‑ en mensenrechten, anti‑corruptie, belasting, douane).

Voorbeelden: kap‑/oogstvergunningen, eigendoms-/gebruiksrechten, contracten/verklaringen, (gecertificeerde) due‑diligence‑rapporten, remote‑sensing/EO‑data, ketendocumenten (paklijsten, transportdocumenten door de keten, facturen). Certificaten zoals FSC of PEFC kunnen daarbij nuttig zijn, maar zijn op zichzelf niet voldoende om aan de EUDR te voldoen. Ze kunnen onderdeel zijn van je bewijsvoering en risicoanalyse, maar vervangen je eigen due diligence niet.

Je hebt op het TRACES platform officieel aangegeven dat je al deze informatie hebt verzameld en kan laten zien als de NVWA hierom vraagt. Want dit houdt in dat je echt hebt voldaan aan de Due Dilligence en de Due Diligence Statement (DDS). De risico analyse en bewijsstukken doe je niet voor elke zending opnieuw, mits er niks in de keten verandert. Het is dus cruciaal dat je leverancier je goed op de hoogte houdt van mogelijke wijzigingen en ook zelf zijn keten in de gaten houdt.

De risicoanalyse hoort erbij

Met alleen het verzamelen van documenten ben je er nog niet. Je moet ook beoordelen of er een risico bestaat dat de producten niet aan de EUDR voldoen. Daarbij kijk je onder meer naar het land en de regio van herkomst, de betrouwbaarheid van de informatie, de complexiteit van de keten, het risico op vermenging en mogelijke signalen van illegale productie of ontbossing.

Het uiteindelijke risico moet nihil of verwaarloosbaar zijn. Is er meer dan een verwaarloosbaar risico, dan moet je aanvullende maatregelen nemen voordat je het product op de markt kunt brengen.

Je hoeft bestaande informatie en risicoanalyses niet zonder reden telkens volledig opnieuw op te bouwen als dezelfde keten en productielocaties worden gebruikt. Je moet wel blijven controleren of de informatie nog actueel is en of er iets is veranderd bij bijvoorbeeld de producent, de productielocatie, de grondstof of de handelsketen.

Het is dus cruciaal dat je leverancier je goed op de hoogte houdt van wijzigingen en ook zelf zijn keten beheerst.

Kun je de bewijsstukken en risico analyses niet laten zien of zijn ze onvolledig, dan wordt je product van de markt gehaald en lopen de boetes snel op. Ook als je maar een kleine ondernemer bent.

Wat doe je met die informatie?

De verzamelde informatie, bewijsstukken en risicoanalyse vormen samen je Due Diligence System.

  • Sla alles digitaal op en bewaar het minimaal vijf jaar
  • Vul straks voor iedere importzending een due diligence-verklaring in via het EU-portaal (deze website wordt nog geopend)
  • Zorg dat je regelmatig controleert of je leverancier nog voldoet aan de eisen en de onderliggende bewijsstukken nog kloppend zijn.

Meer uitleg vind je op de officiële EU-pagina.

Wat als je leverancier de gegevens niet kan geven?

Dan mag je de producten niet importeren of verkopen binnen de EU. En gok het niet, want bij controle zijn de gevolgen groot.

Een leverancier of agent die geen transparantie kan bieden, vergroot het risico op non-compliance. Werk daarom alleen samen met partijen die:

  • De herkomst kunnen aantonen (inclusief GPS)
  • Alle bewijsstukken kunnen leveren
  • Bereid zijn mee te werken aan de EUDR-eisen

Extra aandachtspunt: berken‑multiplex (herkomst Rusland/Belarus)

Naast EUDR gelden EU‑sancties: multiplex (CN 4412, incl. berken) van Russische/Belarussische oorsprong is verboden. Er is reëel risico op omleiding via derde landen (bijv. verwerking/doorvoer in China, Kazachstan, Turkije). Vraag herkomst‑/verwerkingsverklaringen, controleer logistieke routes en let op economisch onlogische bewerkingen

Worden leveranciers buiten de EU al geïnformeerd?

Er is inmiddels veel meer informatie over de EUDR beschikbaar dan toen dit artikel voor het eerst werd gepubliceerd. Toch merken wij in de praktijk dat buitenlandse leveranciers niet altijd precies weten welke informatie hun Europese klant nodig heeft.

Vooral het delen van geolocatiegegevens kan vragen oproepen.Leg daarom duidelijk uit dat je niet zomaar om GPS-gegevens vraagt, maar dat de EUDR vereist dat de relevante grondstof kan worden teruggeleid naar de productielocatie.

Leg uit wat er nodig is en wijs ze waar mogelijk op hulpmiddelen zoals de EUDR Geolocatie App of de officiële EU-informatiepagina.

Zijn je gegevens straks openbaar?

De formulering uit de eerdere versie van dit artikel dat de informatie “alleen zichtbaar is voor jou en de bevoegde autoriteiten” was te absoluut.

Niet alle onderliggende due-diligencegegevens worden openbaar gepubliceerd, maar binnen de EUDR-keten worden wel bepaalde informatie en referentienummers uitgewisseld. De gewijzigde regelgeving bevat bovendien specifieke regels voor het doorgeven van informatie door marktdeelnemers, downstreammarktdeelnemers en handelaren.

Ga daarom zorgvuldig om met commercieel gevoelige informatie en maak ook goede afspraken met je leveranciers over welke gegevens nodig zijn voor de EUDR.

Twijfel je of de EUDR geldt voor jouw producten?

Begin dan altijd met de CN-code van het product en Bijlage I van de EUDR. Kijk daarna naar je rol in de keten. Dat voorkomt dat je veel werk verricht voor een product dat helemaal niet onder de EUDR valt, maar voorkomt ook het omgekeerde: dat je ten onrechte denkt dat de regelgeving niet geldt omdat je maar een kleine hoeveelheid hout, rubber, cacao of een andere relevante grondstof in je product gebruikt.

Samenvatting in 5 stappen

  1. Controleer eerst of jouw product daadwerkelijk onder Bijlage I van de EUDR valt. Gebruik daarvoor de juiste CN-code.
  2. Bepaal je rol in de keten en je toepassingsdatum. Ga niet automatisch uit van 30 juni 2027 omdat je een kleine onderneming bent.
  3. Vraag je leverancier tijdig om herkomstgegevens, geolocatie en bewijsstukken waarmee legaliteit en ontbossingsvrije productie kunnen worden aangetoond.
  4. Richt je due-diligenceproces in. Zorg voor een risicoanalyse, goed databeheer en controle op wijzigingen in de keten.
  5. Zorg dat je klaar bent voor het EUDR Information System en de DDS voordat de regels voor jouw onderneming van toepassing worden.

Conclusie

De EUDR vraagt om meer transparantie in de keten. Voor kleinere importeurs betekent dit extra werk, maar vooral dat je veel eerder moet weten waar de grondstoffen in je producten werkelijk vandaan komen.

De belangrijkste stap is daarom niet om direct GPS-coördinaten en verklaringen bij iedere leverancier op te vragen. Controleer eerst of je product onder Bijlage I valt en welke rol je zelf binnen de EUDR hebt.

Val je inderdaad onder de EUDR, begin dan op tijd. Bespreek de eisen met je leveranciers, controleer of zij de benodigde herkomstinformatie kunnen leveren en richt je eigen due-diligenceproces in voordat de regels voor jouw onderneming gaan gelden.

Zo voorkom je dat je er pas bij een volgende bestelling, importzending of controle achter komt dat essentiële informatie uit de keten ontbreekt.

Dit artikel is bijgewerkt op 18 augustus 2026 op basis van de op dat moment geldende regelgeving en officiële informatie van de Europese Commissie en NVWA. De Europese Commissie evalueert nog onderdelen van de EUDR die betrekking hebben op kleinere marktdeelnemers. Controleer daarom bij toepassing op een concrete situatie altijd de actuele regelgeving en officiële informatie.

Bronnen en meer informatie

Voor dit artikel zijn onder andere de volgende officiële bronnen geraadpleegd: